Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Siedlcach

Przewodniczący:

sędzia SO Paweł Mądry

Protokolant:

p.o. sekr. sąd. Anita Lemisiewicz-Pszczel

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 28/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 19 listopada 2024 roku sygn. akt II K 272/24

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☒

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

----

-----------------

--------------------------------------------------------------------

----------------

----------------

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1

D. J.

oskarżony wyraził zgodę na korzystanie z samochodu objętego zarzutem przez oskarżonego

wyjaśnienia oskarżonego

k. 152v-153v

zeznania Ł. R.

k. 174-175

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

-------------------

----------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

2.1.2.1

wyjaśnienia oskarżonego D. J.

- wyjaśnienia oskarżonego, w których wskazuje, iż w dniu zdarzenia dostał kluczyki do samochodu od jego właściciela Ł. R., negując swoje sprawstwo w zakresie czynu z pkt II aktu oskarżenia, jako niewiarygodne nie zasługiwały na uwzględnienie. Depozycje te stoją w sprzeczności z wiarygodnymi zeznaniami świadków Ł. R. oraz P. D. złożonymi zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i postępowaniu sądowym;

- również jako niewiarygodne należało ocenić wyjaśnienia oskarżonego, w których negował prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Twierdzenia te stoją w sprzeczności nie tylko z zeznaniami świadka P. D., który wskazywał na nietrzeźwość oskarżonego jeszcze w czasie pracy, lecz także z bezwpływowym materiałem dowodowym w postaci protokołów badania stanu trzeźwości.

2.1.2.1

zeznania świadka Ł. R.

- świadek w toku postępowania odwoławczego kategorycznie zaprzeczył, aby udostępnił oskarżonemu swój samochodu i potwierdził, że nie udzielał przyzwolenia na samowolne przemieszczanie się nim, bowiem świadek wiedział, że D. J. posiada zakaz prowadzenia pojazdów.

- w ocenie Sądu Okręgowego, zeznania świadka są wiarygodne oraz wobec faktu, że ich treść była zgodna z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi Sądu meriti, nie mogły stanowić podstawy do ich zmiany zgodnie z treścią apelacji

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

oskarżony jako podmiot wnoszący apelację we własnym imieniu, zgodnie z art. 427 § 2 kpk, nie miał obowiązku formułowania zarzutów stawianych skarżonemu rozstrzygnięciu. Natomiast w treści apelacji (k. 125-125v) skarżący wskazał, iż:

- odbywa karę w Zakładzie Karnym w S.,

- nie został dotransportowany na sprawę przed Sądem Rejonowym, a w konsekwencji nie miał możliwości obrony, bowiem nie składał wyjaśnień, które miał złożyć przed Sądem,

- nie miał możliwości zadawania pytań świadkom,

- nie zgadza się z wyrokiem Sądu Rejonowego i chce złożyć wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie oraz powołać świadków i przesłuchać policjantów, którzy go zatrzymali, bowiem w trakcie zatrzymania oskarżony nie kierował autem, lecz znajdował się na tylnej kanapie auta,

- auto nie było przywłaszczone, gdyż oskarżony osobiście od Ł. R. dostał klucze do samochodu z poleceniem opieki nad tym samochodem, zaś ten fakt potwierdzą świadkie

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- osobista apelacja oskarżonego jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Odnosząc się do twierdzeń skarżącego dotyczących naruszenia jego prawa do obrony należy wskazać, że oskarżony ma prawo, a nie obowiązek brania udziału w rozprawie (z wyjątkami, gdy sprawa dotyczy zbrodni lub gdy przewodniczący albo Sąd nie uzna obecności oskarżonego za obowiązkową). Prawo udziału oskarżonego w rozprawie zostało zagwarantowane, gdyż D. J. został prawidłowo zawiadomiony o terminie i miejscu rozprawy (art. 117 § 1 kpk). Nie ulega wątpliwości, iż D. J. wiedział o toczącym się wobec niego postępowaniu, ponieważ brał w nim aktywny udział, a ponadto - zgodnie z elektronicznym pokwitowaniem odbioru (k. 101v) - oskarżonemu doręczono do rąk własnych w dniu 28 sierpnia 2024 roku zawiadomienie o terminie rozprawy, na którą się nie stawił. Jak wynika z treści apelacji, niestawiennictwo spowodowane było jego pobytem w Zakładzie Karnym w S..

- w tym miejscu należy podkreślić, że Sąd Rejonowy nie miał obowiązku ustalania, gdzie dokładnie w dniu 8 października 2024 r. znajdował się oskarżony, bowiem zgodnie z art. 75 § 1 kpk to na D. J. ciążył obowiązek zawiadomienia organu prowadzącego postępowanie o każdej zmianie miejsca swojego zamieszkania lub pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, w tym także z powodu pozbawienia wolności w innej sprawie, o czym oskarżony został uprzedzony przy pierwszym przesłuchaniu (k. 33v). Jak wynika z akt sprawy, Sąd nie uznał obecności oskarżonego za obowiązkową, a w związku z potrzebą kontynuowania postępowania dowodowego, przewodniczący zarządził przerwę w rozprawie. Zgodnie z art. 402 kpk, osoby uprawnione do stawiennictwa nie muszą być zawiadamiane o nowym terminie, nawet jeśli nie uczestniczyły w rozprawie przerwanej. Wobec powyższego, w ocenie Sądu Okręgowego, zarzut naruszenia prawa do obrony oskarżonego w przedmiotowej sprawie jako niezasadny nie zasługiwał na uwzględnienie.

- Sąd w postępowaniu apelacyjnym odebrał wyjaśnienia od oskarżonego zgodnie z wnioskiem obrońcy, lecz wyjaśnienia te nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i wobec całokształtu materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadka Ł. R., nie mogły stanowić podstawy do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego wyroku.

- w ocenie Sądu Okręgowego, niezasadne są twierdzenia oskarżonego zawarte w apelacji, jakoby miał prawo do użytkowania przedmiotowego samochodu, zaś w dniu zdarzenia świadek Ł. R. osobiście przekazał oskarżonemu kluczyki do busa i powierzył opiekę nad nim. Tej okoliczności przeczą zeznania Ł. R., który w postępowaniu odwoławczym kategorycznie wskazał, że nie przekazywał oskarżonemu busa do używania, bowiem wiedział, że D. J. posiada zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, a ponadto nie mógł osobiście przekazać mu kluczyków w dniu zdarzenia, ponieważ w chwili gdy oskarżony wsiadł do busa i odjechał z miejsca wykonywania pracy, świadka Ł. R. tam nie było, a o fakcie, iż D. J. wsiadł w busa i odjechał dowiedział się z rozmowy telefonicznej z innym pracownikiem, świadkiem w sprawie, P. D..

- okoliczności ujawnienia samochodu przywłaszczonego przez oskarżonego, w tym fakt, iż D. J. był jego jedynym pasażerem, a także zeznania P. D., który wskazywał, że już w trakcie wykonywania pracy ok. godz. 14:00 oskarżony oświadczył, że jest pijany, a następnie wsiadł do busa i odjechał, a na końcu wysoki wynik badania stanu trzeźwości z godziny 20:23 w dniu zdarzenia nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości, że D. J. w dniu 8 października 2024 roku prowadził pojazd znajdując się w stanie nietrzeźwości.

- w ocenie Sądu Okręgowego, orzeczona wobec oskarżonego kara jest ze wszech miar celowa, oczekiwana i sprawiedliwa. Trzeba było bowiem zaakceptować przedstawione precyzyjnie przez Sąd Rejonowy przesłanki jakimi kierował się przy wyborze wymiaru kary, która jest adekwatna do czynów jakich dopuścił się oskarżony. Sąd Rejonowy wziął pod uwagę wszystkie okoliczności obciążające i łagodzące. Zarówno przestępstwo z art. 178a § 4 kk jak i z art. 289 § 1 kk zagrożone są karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe zostały połączone w jedną karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która - w ocenie Sądu Okręgowego - nie może być w żadnym razie uznana za nadmiernie surową tudzież nadmiernie łagodną. Przeciwnie, trafnie odzwierciedla ona winę oskarżonego, szkodliwość społeczną czynów i oddaje właściwie społeczny sprzeciw dla tego rodzaju zachowań.

Wniosek

- oskarżony wnosząc apelację we własnym imieniu wskazał, iż domaga się złożenia wyjaśnień w tej sprawie oraz powołania świadków i przesłuchania policjantów, którzy go zatrzymywali. Skarżący wniósł o pozytywne rozpatrzenie apelacji.

- na rozprawie apelacyjnej oskarżony wniósł o jak najniższy wymiar kary.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

w toku postępowania odwoławczego, Sąd odebrał wyjaśnienia od oskarżonego oraz uzupełniająco przesłuchał świadka Ł. R., jednak dowody te nie dostarczyły podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono również bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 kpk, które prowadziłyby do konieczności uchylenia zaskarżonego orzeczenia.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

cały wyrok

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

bezzasadność wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

-----------------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

------------------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

-----------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6.  Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II., III.

- oskarżony D. J. reprezentowany był przez obrońcę ustanowionego z urzędu, zatem Sąd Okręgowy uwzględnił wniosek obrońcy i na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1564), a także § 17 ust. 2 pkt 4 oraz §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763), zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. S. kwotę 1859,76 złotych (w tym 347,76 zł podatku VAT) za obronę z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym.

- apelacja oskarżonego okazała się w całości bezzasadna, zatem z mocy art. 636 § 1 kpk oskarżony winien ponieść koszty sądowe w całości, jednakże mając na uwadze jego trudną sytuację majątkową Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk zwolnił go w całości od zapłaty kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

oskarżony

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☒

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana