Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Siedlcach

Przewodniczący:

sędzia SO Agnieszka Karłowicz

Protokolant:

p.o. sekr. sąd. Anita Lemisiewicz-Pszczel

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 558/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 29 kwietnia 2025 r. w sprawie II K 336/24

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzuty

1.

1. zarzut zbyt łagodnego potraktowania W. B. w stosunku do czynów, które popełnił;

2. zarzut rażąco małego naprawienia szkody w toku sprawy karnej na rzecz K. C., który jest pokrzywdzonym.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W pierwszej kolejności zaznaczyć trzeba, że pomimo tego, że z literalnego brzmienia wstępnej części apelacji oskarżyciela posiłkowego wynika zaskarżenie wyroku w całości, toteż na podstawie analizy treści podniesionych zarzutów, wniosków apelacyjnych, jak i zawartego w niej uzasadnienia zauważyć należało, że oskarżyciel posiłkowy zakwestionował jedynie rozstrzygnięcie w zakresie wymierzonych oskarżonemu kar oraz orzeczonego środka kompensacyjnego.

Niemniej jednak, Sąd Okręgowy sformułowane przez skarżącego zarzuty uznał za chybione. W ocenie Sądu II instancji, Sąd Rejonowy orzekł wobec oskarżonego kary adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynów, stopnia jego zawinienia, a także uwzględnił wszelkie okoliczności, nadając im jednocześnie odpowiednią rangę, co czyni zadość ustawowym dyrektywom wymiaru kary, wymienionym w art. 53 k.k. Taki stan rzeczy dotyczy zarówno kar jednostkowych pozbawienia wolności, jak również kary łącznej oraz orzeczonej na podstawie 71 § 1 k.k. kary grzywny. Sąd Okręgowy uznał także, że prawidłowym było warunkowe zawieszenie orzeczonej kary łącznej 6 miesięcy pozbawienia wolności, określając okres próby na dwa lata, bowiem takie rozstrzygnięcie będzie wystarczające do osiągnięcia celów wymierzonej kary, zwłaszcza prewencyjnych i wychowawczych w stosunku do oskarżonego, a długość okresu próby pozwoli na dostateczne zweryfikowanie poprawy jego zachowania. Należy wskazać, że negatywne zachowania w okresie próby, brak przestrzegania porządku prawnego mogą spowodować zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego i jej wykonania w zakładzie karnym. Brak zaś wykonania przez oskarżonego kary grzywny powoduje jej zamianę na karę zastępczą pozbawienia wolności Pamiętać przy tym należy, że w stosunku do samej istoty zarzutu rażącej niewspółmierności kary czy orzeczonych środków na uwadze mieć trzeba, że ustawa traktuje jako podstawę odwoławczą tylko taką niewspółmierność kary (jak i orzekanych środków), która ma charakter rażący (art. 438 pkt 4 k.p.k.), a która zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2024 r. VIII AKa 60/24). W niniejszym przypadku nie sposób uznać, że taka rażąca niewspółmierność zaistniała.

Okoliczności przywoływane przez skarżącego nie mogły mieć zasadniczego znaczenia przy rozstrzyganiu w zakresie kar czy środka kompensacyjnego, orzeczonych wobec oskarżonego. Dla przykładu można m.in. wskazać przywoływane przez skarżącego „problemy (oskarżonego) z życiem w społeczeństwie”, „ niewłaściwe relacje z rodzicami czy rodzeństwem”, co stanowi jedynie opinię oskarżyciela posiłkowego i jest jego arbitralnym stwierdzeniem. Skarżący wskazuje także na kwestie, które były rozstrzygane już przez Sąd Rejonowy i miały znaczenie przy przypisywaniu oskarżonemu winy za czyny, których się dopuścił. Dla przykładu można podać stwierdzenie skarżącego, że „oskarżony nie miał praw, aby dokonać potwierdzonych czynów”. Zauważyć w tym przypadku należy, że gdyby oskarżony miał takie prawa, to nie zostałby za przedmiotowe czyny w ogóle skazany. Skarżący w istocie nie podaje żadnych nowych okoliczności, które Sądowi nie byłyby dotychczas znane lub które oceniłby nieprawidłowo, przeceniając na korzyść oskarżonego, a także wskazuje na okoliczności w zasadzie nieweryfikowalne lub nieobiektywne. Sąd Rejonowy słusznie zważył na ustabilizowany tryb życia oskarżonego oraz stwierdził, że nie jest on osobą zdemoralizowaną. W świetle dokumentów zawartych w aktach sprawy należało uznać, że oskarżony nie figuruje w rejestrze karnym (k.60), toteż stwierdzenie skarżącego, że oskarżony był w przeszłości karany, nie mogło podlegać uwzględnieniu i mieć wpływu na postać omawianego rozstrzygnięcia. Czyny oskarżonego swoje podłoże miały w konflikcie pomiędzy stronami na tle majątkowym, co choć ich on nie usprawiedliwia, to włącznie z niekaralnością oskarżonego świadczy to o tym, że przedmiotowe zdarzenie miało charakter incydentalny. Na marginesie należy wskazać, że oskarżony w toku procesu karnego nie ma obowiązku przyznania się do popełnionego czynu i wyrażenia skruchy.

Zważając na powyższe okoliczności, a ponadto mając na względzie stopień społecznej szkodliwości czynów – w tym zakres uszkodzeń ciała oskarżyciela posiłkowego oraz funkcje, jakie wymierzona kara pozbawienia wolności (choć z warunkowym zawieszeniem jej wykonania) ma spełniać, brak było zasadnych podstaw do wymierzenia kary surowszej, aniżeli dotychczas orzeczona, przy czym zauważyć także należy, że jej wymiar jest wyższy od minimalnego zagrożenia, przewidzianego przez ustawę karną. Wspomniana już kara grzywny, orzeczona obok kary pozbawienia wolności na podstawie art. 71 § 1 k.k., także pozostaje adekwatna do omówionych powyżej okoliczności i wzmacnia oddziaływanie represyjne na oskarżonego oraz skuteczność realizacji funkcji wychowawczej i prewencyjnej wobec niego. Wydaje się, że szczególnie istotnym orzeczeniem dla pokrzywdzonych jest orzeczony obowiązek zakazu zbliżania się przez oskarżonego do nich i zakaz kontaktowanie się z nimi.

Odnosząc się zaś do orzeczonego środka kompensacyjnego zwrócić uwagę należało na to, że argumentacja przytaczana przez skarżącego jedynie potwierdza, że orzeczenie nawiązki na podstawie art. 46 § 2 k.k. było właściwe, bowiem orzeczenie innych środków kompensacyjnych, a wnioskowanych przez oskarżyciela posiłkowego, byłoby znacznie utrudnione. Jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy, nawiązka w wysokości 4 000 zł jest adekwatna do stopnia cierpień spowodowanych u skarżącego, jak i kosztów leczenia oraz kosztów uszkodzenia mienia. Nawiązka obejmuje m.in. straty, jakie oskarżyciel posiłkowy należycie udokumentował, natomiast pozostała wysokość roszczeń wobec oskarżonego, po pierwsze - nie została wystarczająco udowodniona w zakresie jej powiązania ze skutkami czynów, których dopuścił się oskarżony, a po drugie – wskazywane przez oskarżyciela posiłkowego kwoty nie zostały właściwie udokumentowane, lecz w zasadzie opierają się na gołosłownych twierdzeniach oskarżyciela posiłkowego, przy czym zaznaczyć należy, że o ile w gestii sądu karnego nie było możliwe przeprowadzenie tak wnikliwego postępowania w tym konkretnym kierunku, to oskarżyciel posiłkowy w razie dalszego trwania przy swoim stanowisku o niewystarczającej kwocie nawiązki za doznane przez niego cierpienia i poniesione szkody, może dochodzić swoich roszczeń na drodze postępowania cywilnego. Należy wskazać, że skarżący nie wskazał konkretnie jakie poniósł koszty np. paliwa, wskazując gdzie się stawił i jakie generowało to koszty. Cywilny charakter nawiązki wskazuje na konieczność przedstawienia dowodów, a samo przedstawienie paragonów za paliwa jest niewystarczające, jeżeli dotyczą one stacji paliw również w S.. W takiej sytuacji być może część tych kosztów wynikała z realizacji obowiązków zawodowych czy rodzinnych, a rolą Sądu nie jest zastępowanie w tym zakresie skarżącego i dokonywanie ustaleń i wyliczeń. To samo odnosi się do żądań wyrównania wynagrodzenia w związku ze zwolnieniem lekarskim czy dodatkowo płatną pracą za granicą. W tym zakresie skarżący nie przedstawił dowodów, opierając się jedynie na twierdzeniach zawartych w apelacji. Na brak trafności w argumentacji przedstawianej przez skarżącego można podać przykład stanowiska związanego z wypłaconym na jego rzecz odszkodowaniem przez ubezpieczyciela i ponoszonymi przez niego składkami z tego tytułu, nie dostrzegając jednocześnie chociażby tego, że ubezpieczając się skarżący zostaje objęty ochroną ubezpieczeniową od wszelkich innych ryzyk uwzględnionych w ubezpieczeniu, a nie tylko od działania oskarżonego, co dowodzi temu, że wnioskując o podwyższenie kwoty zasądzonego środka kompensacyjnego i powołujący się w tym przypadku na konieczność opłacania składek, skarżący, już nawet całkiem irracjonalnie, dąży jedynie do zwiększenia orzeczonych wyrokiem represji wobec oskarżonego, w postaci wymierzonych mu kar. Żądania zasądzenia zadośćuczynienia za brak możliwości sprzedaży nieruchomości czy naruszanie praw właścicielski nie są związane z czynem przypisanym oskarżonemu w sposób bezpośredni.

Powołując się na powyższe, uznając zarzuty skarżącego za niesłuszne, jednocześnie aprobując rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w zaskarżonym zakresie, jak i przytoczoną na jego potwierdzenie argumentację, a przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, Sąd Okręgowy wniesionej w sprawie przez oskarżyciela posiłkowego apelacji, jako niezasadnej, nie uwzględnił.

Wniosek

Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez podniesienie kary pozbawienia wolności dla W. B. do 1 roku (w zawieszeniu do lat 3) oraz naprawienie szkody w drodze sprawy karnej poprzez wypłatę przez W. B. odszkodowania oraz zadośćuczynienia o które wnosił poszkodowany w piśmie z dnia 28.11.2024 tj.:

a) 4 265,62 zł za poniesione dotychczasowe koszta od zdarzenia z 16.03.2024 (leczenie, sprzęt do rehabilitacji, leki, paliwo, pisma sądowe, parking). Wszystkie rachunki zostały wcześniej dostarczone do akt w oryginale;

b) 12 000 zł za 4% trwałego uszczerbku na zdrowiu, 3 000 zł za każdy %. Potwierdzenie 4% uszczerbku przez ubezpieczyciela dołączone do akt;

c) 5 000 zł za brak możliwości wykonywania swojej pracy przez miesiąc, za którą skarżący ma dodatkowo płatne poza granicami kraju jako dodatki do podróży służbowych;

d) 2 000 zł w związku z obniżeniem pensji ze względu na długie zwolnienie lekarskie i otrzymywania tylko 80% pensji;

e) zadośćuczynienia w kwocie 20 000 zł w związku z brakiem możliwości sprzedaży nieruchomości, cierpień fizycznych oraz psychicznych przez zaistniałą sytuację z oskarżonym, który nie ma praw do własności i bezprawnie utrudnia sprzedaż.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec niezasadności zarzutów podniesionych przez oskarżyciela posiłkowego, wnioski apelacyjne nie zasługiwały na uwzględnienie.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok w zaskarżonej części.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Apelacja oskarżyciela posiłkowego jako bezzasadna nie została uwzględniona, co omówiono szerzej w rubryce 3.1. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Sąd Okręgowy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., kierując się względami słuszności, zwolnił oskarżyciela posiłkowego K. C. od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel posiłkowy K. C.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze i orzeczonego środka kompensacyjnego

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana