Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Siedlcach

Przewodniczący:

SSO Agata Kowalska

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agnieszka Walerczak

fUZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 717/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 21 sierpnia 2025 r. w sprawie II K 502/25

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

rażąca niewspółmierność kary orzeczonej oskarżonemu
R. P. polegająca na wymierzeniu kary 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności pozbawienia wolności,
w sytuacji występowania, nieuwzględnionych lub niewystarczająco uwzględnionych przez Sąd okoliczności dotyczących rodzaju i stopnia naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaju i rozmiaru ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunków osobistych sprawcy, sposobu życia oskarżonego przed popełnieniem zarzucanych przestępstw oraz niewystarczającego wypełnienia zasad prewencji ogólnej, które w sumie winny, przy ich uwzględnieniu, skutkować wymierzeniem kary zasadniczej pozbawienia wolności w znacznie wyższej niż orzeczona wysokości.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Na wstępie należy wskazać, że zarzut określony treścią art. 438 pkt 4 k.p.k. jest zarzutem z kategorii ocen i zasługuje na aprobatę tylko wówczas, gdy zostanie wykazane, że sąd orzekający pominął istotne okoliczności mające wpływ na wymiar kary, bądź tym okolicznościom nie nadał właściwego znaczenia i w konsekwencji wymierzył karę niewspółmierną w stopniu rażącym (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 22.01.2018 r., II AKa 401/17, LEX nr 2447620). Stwierdzenie zasadności zarzutu z art. 438 pkt 4 kpk może nastąpić tylko wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celów kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Zatem chodzi o sytuację, w której zasady związane z wymiarem kary, analizowane w kontekście okoliczności sprawy, "zostały naruszone w stopniu jaskrawym, obiektywnie niezrozumiałym, zupełnie niedającym się pogodzić z zasadniczymi funkcjami kary" (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2007 r., SNO 75/07, LEX nr 569073, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2019 r., VI KA 2/19, LEX nr 2643347, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2023 r., II KK 344/22, LEX nr 3614528; wyroki Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 listopada 2019 r.,II AKa 481/19, LEX nr 3405016, w Warszawie z dnia 12 stycznia 2021 r., II AKa 121/20, LEX nr 3144342, w Szczecinie z dnia 18 maja 2023 r., II AKa 68/23, LEX nr 3609251), w Gdańsku z dnia 30 stycznia 2025 r. II AKa 443/22,LEX nr 3887117).

Prokurator nie wykazał skutecznie w złożonej apelacji, aby wymierzona oskarżonemu kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności cechowała się rażącą niewspółmiernością (łagodnością), a zatem zarzut przez niego podniesiony nie mógł zostać uwzględniony. Sąd Rejonowy rozstrzygając w tym przedmiocie, kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 kk, biorąc pod uwagę wszystkie występujące w sprawie okoliczności, przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, nadając im odpowiednią rangę i znaczenie. Uwzględnił jako obciążające okoliczności podnoszone przez skarżącego, tj. uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego, w tym za czyny podobne, działanie w warunkach recydywy, z chęci osiągnięcia łatwego, szybkiego zysku, jak też umyślność działania. Niemniej jednak w sprawie występowały również okoliczności łagodzące odpowiedzialność karną oskarżonego, których znaczenia prokurator stara się nie dostrzegać, a które Sąd I instancji zasadnie wziął pod uwagę przy ustalaniu rozmiaru sankcji karnej. Były nimi sposób i okoliczności popełnienia czynu, w tym w szczególności rodzaj zabezpieczenia piwnicy, z której dokonano zaboru, jego skuteczność, w tym możliwość łatwego pokonania bez użycia narzędzi i znacznej siły fizycznej, ponadto charakter skradzionych przedmiotów, nieprzedstawiających pojedynczo większej wartości i w związku z tym niewysoka łączna wartość szkody, której blisko połowę odzyskał pokrzywdzony. Poza tym na korzyść sprawcy przemawiała podjęta przez niego współpraca z organami ścigania, konsekwentne przyznawanie się do winy w toku całego postępowania. Mimo okoliczności obciążających oskarżonego, w tym jego warunków i właściwości osobistych, wskazujących na lekceważący stosunek do zasad porządku publicznego i wymogu poszanowania dóbr prawem chronionych, Sąd mając na względzie wszystkie okoliczności istniejące w sprawie, również łagodzące, odpowiednio je wartościując, trafnie uznał, że kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności jest karą adekwatną do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu, która spełni swe cele w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej, stanowiąc wystarczającą, a zarazem sprawiedliwą reakcję karną na dokonane przez oskarżonego bezprawie.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk nie przekroczył ram tzw. swobodnego uznania sędziowskiego, kierując się granicami ustawowego zagrożenia, ogólnymi zasadami wymiaru kary oraz dyrektywami jej wymiaru.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku w części odnoszącej się do kary orzeczonej wobec oskarżonego R. P. przez orzeczenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w rozmiarze 2 lat.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zarzut podniesiony przez prokuratora okazał się niezasadny, toteż nie było podstaw do poczynienia proponowanej zmiany wyroku w zaskarżonej części.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 21 sierpnia 2025 r. w sprawie II K 502/25 –
w zaskarżonej części

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wskazano w rubryce 3.1. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się żadnych uchybień, które podlegałyby uwzględnieniu z urzędu.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

W związku z nieuwzględnieniem apelacji prokuratora, Sąd Okręgowy na podstawie art. 636 § 1 kpk ustalił, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

kara

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana