Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Siedlcach

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 grudnia 2025r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:		sędzia SO Paweł Mądry
Protokolant:	st. sekr. sąd. Paulina Jarczak

po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r.

sprawy S. K.

obwinionego z art. 119 § 1 kw

na skutek apelacji, wniesionej przez obwinionego

od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach

z dnia 11 września 2025 r. sygn. akt II W 1405/24

I.  uchyla wyrok w zakresie rozstrzygnięcia z pkt I i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw umarza postępowanie wobec S. K. w zakresie czynów z pkt III, IV i V wniosku o ukaranie;

II.  w pozostałym zaskarżonym zakresie wyrok utrzymuje w mocy;

III.  określa, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt II Ka 766/25

UZASADNIENIE

S. K. został obwiniony o to, że:

I. w dniu 20 sierpnia 2022 r. ok. godz. 14:30 w sklepie (...) przy ul. (...) w S. dokonał kradzieży wódki A. o wartości 51,99 złotych na szkodę tego sklepu, tj. o czyn z art. 119 § 1 kw

II. w dniu 26 sierpnia 2022 r. ok. godz. 7:25 w sklepie (...) przy ul. (...) w S. dokonał kradzieży jednej butelki whisky J. D. o poj. 1,5 l o wartości 147 zł na szkodę tego sklepu, tj. o czyn z art. 119 § 1 kw

III. w dniu 20 września 2022 r. ok. godz. 8:48 w sklepie (...) przy ul. (...) w S. dokonał kradzieży jednej butelki whisky J. D. o poj. 1,5 l o wartości 141 zł na szkodę tego sklepu, tj. o czyn z art. 119 § 1 kw

IV. w dniu 24 września 2022 r. ok. godz. 21:31 w sklepie (...) przy ul. (...) w S. dokonał kradzieży jednej butelki whisky J. D. o poj. 1,5 l o wartości 141 zł na szkodę tego sklepu, tj. o czyn z art. 119 § 1 kw

V. w dniu 22 listopada 2022 r. ok. godz. 14:30 w sklepie (...) przy ul. (...) w S. dokonał kradzieży 2 butelek whisky J. D. o poj. 1 l o łącznej wartości 219,99 zł na szkodę tego sklepu, tj. o czyn z art. 119 § 1 kw

VI. w dniu 12 sierpnia 2022 r. w sklepie (...) przy ul. (...), wspólnie z D. Ś. (1) dokonali kradzieży 3 szt. butelek whisky J. D. o poj. 1,5 l o wartości 441 złotych na szkodę sklepu (...), tj. o czyn z art. 14 § 2 kw w zw. z art. 119 § 1 kw

VII. w dniu 16 sierpnia 2022 r. ok. godz. 08:35 w sklepie (...) przy ul. (...), wspólnie z D. Ś. (1) dokonali kradzieży jednej butelki whisky J. D. o poj. 1,5 l o wartości 147 zł na szkodę sklepu (...), tj. o czyn z art. 14 § 2 kw w zw. z art. 119 § 1 kw

VIII. w dniu 23 sierpnia 2022 r. ok. godz. 11:17 w sklepie (...) przy ul. (...), wspólnie z D. Ś. (1) dokonali kradzieży 8 sztuk bułek z wędliną o łącznej wartości 39,92 złotych na szkodę A., tj. o czyn z art. 14 § 2 kw w zw. z art. 119 § 1 kw.

Sąd Rejonowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 11 września 2025 roku:

I. obwinionego S. K. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt III, IV i V wniosku o ukaranie czynów wyczerpujących każdy z nich dyspozycję art. 119 § 1 kw, z tym ustaleniem, że czynów z pkt III, IV, V dopuścił się na szkodę (...) S.A. z/s w K. i za czyny te na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw orzekł wobec obwinionego karę aresztu w rozmiarze 20 dni;

II. na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw umorzył postępowanie w zakresie czynów zarzucanych obwinionemu S. K. w pkt I,II,VI,VII, VIII;

III. zwolnił obwinionego z kosztów sądowych przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od przestawionego wyżej wyroku wniósł obwiniony, zaskarżając go w części i zarzucając mu:

1) obrazę przepisu prawa procesowego, tj. art. 413 § 2 pkt 1 kpk poprzez niedokładne określenie przypisanego obwinionemu czynu z pkt III-IV zaskarżonego wyroku i nieuzupełnienie jego opisu o wskazanie, że obwiniony dokonał go działając wspólnie i w porozumieniu z W. S. (1), co powoduje, że nie zostały zawarte w tym opisie istotne okoliczności wskazujące na sposób działania sprawców;

2) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 410 kpk poprzez nieuwzględnienie okoliczności ujawnionych w toku postępowania, takich jak złożone przez obwinionego wyjaśnienia w części, w której wskazał on, że dopuścił się czynów przy współudziale W. S. dwóch odrębnych kradzieży w dwóch różnych sklepach należących do tej samej spółki (k. 307v), co w konsekwencji prowadzi do wniosków, że obwiniony dokonał ujawnienia współsprawczyni czynów z pkt III – IV wyroku i powyższe powinno zostać uwzględnione przy ustaleniu wymiaru kary, czego jednak Sąd nie uczynił.

3) w odniesieniu do czynów z pkt. VI-VIII, obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia poprzez naruszenie art. 424 §1 i 2 kpk polegające na niewskazaniu w treści uzasadnienia okoliczności istotnych dla sprawy, w szczególności poprzez:

a) niedokonanie szczegółowych ustaleń w zakresie sposobu dokonania kradzieży i osoby dokonującej fizycznego zaboru mienia,

b) niedokonanie szczegółowych ustaleń w zakresie treści porozumienia obwinionych i jego zakresu;

4) rażące naruszenie przepisów postępowania, a to obrazę art. 167 kpk w zw. z art. 366 § 1 kpk poprzez zaniechanie przeprowadzenia przez Sąd z urzędu przesłuchania w charakterze świadka D. Ś. (1), która od samego początku była podejrzewana o dopuszczenie się wraz z obwinionym kradzieży w 3 sklepach wskazanych w pkt VI-VIII zaskarżonego wyroku i w związku z tym uzyskanie zeznań ww. osoby było bezwzględnie konieczne i czyniłoby zadość zasadzie bezpośredniości, tym bardziej, że D. Ś. w swoich depozycjach wskazywała, że wyjaśnienia złoży przed sądem (k. 181v), zaś uchybienie powyższe niewątpliwie miało wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia i skutkowało niezasadnym uznaniem, iż obwiniony zrealizował swoim zachowaniem znamiona zarzucanego mu czynu;

5) obrazę przepisów postępowania – art. 39 § 2 kpw i art. 170 §1 kpk przez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych zawartych w piśmie procesowym z dnia 26 lutego 2025 r. (k. 291) w pkt 2-6, podczas gdy oddalenie tych wniosków dowodowych uniemożliwiało podważenia prawdziwości zarzutów stawianych obwinionemu we wniosku o ukaranie, a w szczególności wykazanie, że nie popełnił on zarzucanych czynów zabronionych i był z dala od miejsca zdarzenia jakie rozgrywało się w placówkach sklepowych sieci marki (...) i (...) w dniu 12.08.2022 r., 16.08.2022 r. i 23.08.2022 r. obwiniony nie uczestniczył w nich, nie był w nie zaangażowany w sposób opisany przez świadków w sytuacji, gdy dokumenty zawnioskowane przez obwinionego zawierały kluczowe informacje dla powadzonego postępowania, w przedmiocie pobytu wraz z D. Ś. w innym miejscu, aniżeli na terenie miasta S., co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego i naruszenia prawa do obrony;

6) obrazę przepisów postępowania, a to art. 170 § 1 kpk w postaci nieuwzględnienia przez Sąd I instancji wniosku o przesłuchanie świadka – A. Ś. i W. S. (1) zgłoszonych przez obwinionego w piśmie procesowym (k. 290) uznając, iż „dowód ten nie jest przydatny do stwierdzenia okoliczności podnoszonych przez obwinionego” poprzez niesprecyzowanie swojego stanowiska i niewskazanie, które okoliczności zostały już udowodnione, a które nie maja znaczenia w sprawie.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

a) modyfikację opisu czynu poprzez przyjęcie, że kradzieży opisanych w pkt III-IV zaskarżonego wyroku obwiniony dokonał przy współudziale W. S.,

b) umorzenie postępowania z uwagi na zaistnienie ujemnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności w odniesieniu do czynów z pkt III-IV.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Upływ czasu między datami popełnienia przypisanych obwinionemu czynów, a rozpoznaniem wniesionej apelacji skutkował koniecznością uchylenia wyroku w zakresie rozstrzygnięcia z pkt I wyroku oraz na podstawie art. 5 §1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 §1 kw umorzenia postępowania wobec S. K. w zakresie czynów z pkt III, IV i V wniosku o ukaranie z uwagi na przedawnienie ich karalności. W pozostałym zakresie, wyrok utrzymano w mocy.

W ocenie Sądu Odwoławczego, szczegółowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego, a także analiza przedstawionych w uzasadnieniu wyroku motywów, jakimi kierował się Sąd I instancji oceniając zebrany materiał dowodowy, uzasadnia wniosek, iż postępowanie Sądu Rejonowego przeprowadzone zostało w sposób zasługujący na akceptację. W prawidłowy sposób zebrano materiał dowodowy, wyjaśniając wszystkie istotne okoliczności sprawy, a ocena materiału dowodowego przez Sąd I instancji dokonana została z poszanowaniem zasady obiektywizmu, nie wykazuje błędów logicznych oraz nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów chronionej przepisem art. 7 kpk w zw. z art. 8 kpw. Ustalony na podstawie wiarygodnych dowodów stan faktyczny nie wymagał korekty, tak jak zarzucał to obwiniony w treści środka odwoławczego. O sprawstwie obwinionego świadczą częściowo jego wyjaśnienia, zeznania świadków M. L., L. M., Ł. C. oraz nagrań z zabezpieczonego monitoringu i protokołu oględzin. Dowody te niewątpliwie uzupełniały się wzajemnie i pozwoliły na bezsporne ustalenie, że S. K. dopuścił się zarzucanych mu czynów umyślnie i z zamiarem bezpośrednim.

Jak wynika z treści apelacji, skarżący domaga się uzupełnienia ustaleń faktycznych o wskazanie, że części z zarzucanych mu czynów dopuścił się wspólnie i w porozumieniu z inną, ustaloną osobą. Niemniej jednak, taka okoliczność nie wynika z materiału dowodowego, w szczególności z nagrań monitoringu. Ponadto, ustalenie, iż obwiniony działał wspólnie i w porozumieniu z inną, ustaloną osobą nie miałoby zasadniczo wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie jego indywidualnej odpowiedzialności karnej oraz z uwagi na fakt, iż karalność czynów z pkt I-IV i VI- VIII uległa przedawnieniu. Bezpodstawne są również twierdzenia obwinionego, jakoby w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów przebywał w innym miejscu, skoro stan faktyczny został bez cienia wątpliwości ustalony na podstawie m.in. bezwpływowego materiału dowodowego w postaci nagrań.

Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana, wtedy dopiero, gdyby w procesie dochodzenia do nich Sąd uchybił dyrektywom art. 7 kpk i 410 kpk, pominął istotne w sprawie dowody lub oparł się na dowodach na rozprawie nieujawnionych, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, nadmiernie lapidarne, wewnętrznie sprzeczne, bądź sprzeczne z regułami logicznego rozumowania, całkowicie wyłączające możliwość merytorycznej oceny kontrolno-odwoławczej. Taka sytuacja nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie.

Sąd Rejonowy nie dopuścił się także naruszenia art. 167 kpk w zw. z art. 366 § 1 kpk oraz art. 39 § 2 kpw i art. 170 § 1 kpk. Postępowanie zostało przeprowadzone przez Sąd meriti w sposób prawidłowy, zaś materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie nie wymagał uzupełnienia. Jednocześnie, jak wynika z akt sprawy, decyzja Sądu Rejonowego o oddaleniu wniosków dowodowych została należycie uzasadniona.

Mając na uwadze dotychczasowe wywody, Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że w toku postępowania przed Sądem Rejonowym nie doszło do naruszenia przepisów postępowania karnego i postępowania w sprawach o wykroczenia, mogącego mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Ustalenia faktyczne Sądu I instancji poczynione zostały w oparciu o wiarygodne dowody, których ocena jest zgodna z zasadami logiki, prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Nie ma wątpliwości, co do tego, że S. K. dopuścił się popełnienia przypisanych mu wykroczeń, wyczerpujących znamiona art. 119 § 1 kw. Fakt ten został w sposób bezsporny dowiedziony, co ma odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Z uwagi na upływ czasu, karalność czynów z pkt I – IV i VI-VIII uległa przedawnieniu, w związku z tym należało umorzyć postępowanie w zakresie tych czynów z uwagi na niemożność ukarania obwinionego.

O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie o art. 634 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk w zw. z art. 119 § 1 kpw określając, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa

Z tych wszystkich względów, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.