Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Siedlcach

Przewodniczący:

SSO Agata Kowalska

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agnieszka Walerczak

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 878/22

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 7 listopada 2022 r. w sprawie II K 1081/22

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

----

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

---------

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

------------------

-------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

------------------

-------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

obrazy przepisów postępowania mogącej mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.:

- art. 7 kpk, przez dokonanie dowolnej oceny zachowania oskarżonego w kontekście:

1. wyników badania - 20,39 - 0,43 mg/d i 20,41-0,47 mg/d i uznanie, że badanie to jest w pełni obiektywne i przyjęcie (art.5§2 kpk?) wyższego wyniku. Tu odwołuję się do wyjaśnień oskarżonego co do godziny spożycia alkoholu, zaś w tym kontekście dywagacje Sądu z k. 3 motywów, co do doświadczenia życiowego bez konieczności uciekania się do wiedzy specjalistycznej noszą w sobie cechy daleko idącej dowolności,

2. stanu zdrowia córki, gdzie Sąd wyprowadza wnioski zaprezentowane na k. 3 motywów w oparciu o dokumentację lekarską sprzed kilku lat, nie zaś z wyjaśnień oskarżonego, które żadnym dowodem nie zostały zakwestionowane,

3. oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu
(k. 5 uzasadnienia) „blisko dwukrotnej zawartości alkoholu przewyższającej limity" w sytuacji, kiedy stosując analogiczne miarkowanie, co Sąd można stwierdzić, że stan nietrzeźwości nieznacznie przekraczał limit wyznaczony §16 art.115 kk;

- art. 410 kpk, przez dokonanie niepełnej oceny materiału dowodowego, w szczególności pominięcie przy wyrokowaniu zagadnienia prawidłowości przeprowadzenia badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu w odstępie 2 (słownie dwóch) minut

czego następstwem był

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mogących mieć wpływ na treść orzeczenia a polegający na wadliwym ustaleniu, iż poszczególne działania oskarżonego w kontekście chronologii zdarzeń polegały na zachowaniach przedstawionych w sporządzonym do wyroku z
7 listopada 2022r. uzasadnieniu w sytuacji, kiedy swobodna a nie dowolna ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że zachowanie oskarżonego J. M. w okolicznościach przedstawionych w jego wyjaśnieniach cechuje się taką społeczną szkodliwością, która uzasadnia tezę, że nie była ona znaczna.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia nie wykazała, ażeby postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone przez Sąd I instancji wadliwie, jak wskazywał na to w środku odwoławczym obrońca oskarżonego.

Podnoszenie zarzutu opartego jedynie na odmiennej ocenie dowodów dokonanej przez skarżącego, bez wskazania błędów natury faktycznej, logicznej, usterek w rozumowaniu, oparcia się na nieujawnionym materiale dowodowym albo oparcie się tylko na części materiału dowodowego, nie może prowadzić do podważenia wyroku Sądu I instancji. We wniesionej apelacji skarżący tak jednak czynił, skoro przedstawił jedynie własną, odmienną od dokonanej przez Sąd I instancji ocenę dowodów i to jeszcze taką, która nie respektowała wymogu uwzględnienia całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności. Ten przewidziany w art. 410 k.p.k. obowiązuje nie tylko sąd przy rozstrzyganiu konkretnej sprawy, ale także powinien być przestrzegany w środkach odwoławczych przez skarżących. Bez tego zawarte tam rozważania zawsze będą oceniane jako nieuprawnione, a więc i dowolne (postanowienie SN z 22.05.2019 r., II KK 135/19, LEX nr 2671513).

Skarżący starał się podważyć wynik badania stanu trzeźwości oskarżonego analizatorem wydechu, wskazując na błędny sposób jego przeprowadzenia przez funkcjonariusza Policji, a także poprzez odwołanie się do wyjaśnień oskarżonego w zakresie czasu spożywania przez niego alkoholu. Z obrońcą nie można się jednak zgodzić. Sąd Rejonowy słusznie uwzględnił tenże dowód w podstawie dowodowej zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji w uzasadnieniu podważanego orzeczenia wskazał powody, wobec których nadał temu dowodowi przymiot wiarygodności, uprzedzając
de facto zarzuty obrońcy. Skarżącemu nie udało się skutecznie zakwestionować słuszności tejże oceny. Sposób przeprowadzenia badania w celu ustalenia zawartości alkoholu w organizmie mógłby mieć znaczenie, jeżeli poziom alkoholu wahałby się na granicy progu z art. 115 kk. W niniejszej sprawie, nawet jeżeli odstęp czasowy pomiędzy pierwszym, a drugim badaniem w celu ustalenia zawartości alkoholu w organizmie oskarżonego był za krótki, to nie zmienia to faktu, że zawartość alkoholu w 1 dm ³ wydychanego powietrza u oskarżonego przekraczała wartość 0,25 mg, a więc zachodził stan nietrzeźwości w rozumieniu polskiego kodeksu karnego. Wyniki pomiarów były następujące: godz. 20:36 – wynik 0,43 mg/l, godz. 20:39 – wynik 0,46 mg/l.
Należy zauważyć, że poziom alkoholu nie zmniejszał się, a zwiększał, co podważa wiarygodność oskarżonego w zakresie w jakim twierdził, że spożywał alkohol z kolegą do 01:00, 02:00 w nocy. Gdyby Sąd Rejonowy uznał wersję oskarżonego, jakoby nie miał on świadomości znajdowania się w stanie nietrzeźwości za wiarygodną, to wówczas właśnie miałoby miejsce postąpienie dowolne, bo przenoszące gołosłowne zapewnienia nad działalność racjonalną, opartą na dowodach. W tym miejscu należy przypomnieć, że analizator wydechu, którym zostały wykonane badania stanu trzeźwości oskarżonego posiadał aktualne świadectwo wzorcowania (k. 7). Poza tym urządzenie było sprawne technicznie. Zatem wszelkie dywagacje obrony w tym zakresie należało uznać za bezpodstawne.

Sąd Rejonowy słusznie uznał wyjaśnienia oskarżonego w części, w której wskazywał na stan zdrowia swej córki jako powód prowadzenia przez niego pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości za niewiarygodne. Argumentację zawartą w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy w całości podziela. Oskarżony chcąc zakupić córce elektrolity nie musiał przecież podejmować decyzji o prowadzeniu samochodu w stanie nietrzeźwości. Mógł skorzystać z pomocy innych osób. Załączona zaś do akt sprawy dokumentacja medyczna córki oskarżonego datowana jest na rok 2016 i 2019 (k. 62-64v). W wyniku konfrontacji z wiarygodnym materiałem sprawy należało stwierdzić, idąc tokiem rozumowania Sądu Rejonowego, że twierdzenia oskarżonego co do omawianej kwestii stanowiły wyłącznie przyjętą linię obrony, zmierzającą do zmniejszenia odpowiedzialności karnej za zarzucany mu czyn. Zaznaczyć należy, że dowód z wyjaśnień oskarżonego podlega tak jak każdy inny swobodnej ocenie sędziowskiej i w żadnym wypadku nie może zostać oceniony
w oderwaniu od pozostałego materiału dowodowego sprawy, czego oczekiwał obrońca.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 5 § 2 kpk należy podnieść, że stawianie łącznie takiego zarzutu z zarzutem naruszenia art. 7 kpk jest nieprawidłowe, gdyż zarzuty te wzajemnie się wykluczają. Jeżeli bowiem skarżący kwestionuję ocenę dowodów co do ich wiarygodności, to takiej sytuacji dotyczy nie art. 5 § 2 kpk, lecz art. 7 kpk, natomiast gdy skarżący podważa prawidłowość ustaleń faktycznych wynikających z oceny dowodów – w sytuacji gdy sąd powziął wątpliwości, ale rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, albo gdy takich wątpliwości nie miał, choć powinien je powziąć - wówczas należy postawić zarzut naruszenia art. 5 § 2 kpk. Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie nie powziął takich wątpliwości. W świetle okoliczności wyłaniających się z akt sprawy, Sąd Okręgowy również ich nie dostrzega.
W związku z czym należało zarzut skarżącego uznać za chybiony.

Kwestionowanie oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu powinno mieć miejsce w ramach zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, a nie oceny zebranych w toku postępowania dowodów, jak czyni to skarżący. Sąd meriti zasadnie stanął na stanowisku, iż stan nietrzeźwości oskarżonego stanowił prawie dwukrotność ustawowego stanu nietrzeźwości z art. 115 kk, a także wobec zaistniałych okoliczności czynu, m.in. poruszania się w takim stanie po mieście z 10 – letnim dzieckiem, słusznie przyjął znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu. Takie ustalenie wobec niewypełnienia koniunkcyjnego wszystkich przesłanek do warunkowego umorzenia postępowania uniemożliwiało zastosowanie względem oskarżonego tejże instytucji.
Przyjęte zaś w innych krajach progi stanu nietrzeźwości nie mogą mieć znaczenia
co do rozstrzygnięcia w przedmiotowym postępowaniu. Zatem bezzasadnym jest powoływanie się na nie. Konkludując, ustalenia Sądu Rejonowego są prawidłowe,
a argumentacja obrońcy, zawarta na łamach wniesionego środka zaskarżenia nie zdołała wykazać ich wadliwości.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 7 listopada 2022 r. i warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego J. M..

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

niezasadność zarzutów powodowała niezasadność wniosku.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 7 listopada 2022 r. w sprawie II K 1081/22 – w całości

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

zarzuty apelacji okazały się w całości bezzasadne, zaś Sąd Okręgowy nie dostrzegł, ażeby w sprawie zachodziły podstawy do zmiany wyroku na podstawie okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

-----------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

-----------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

----------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6.  Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się całkowicie bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk oskarżony ponosi koszty sądowe postępowania odwoławczego w całości. Warto podkreślić, że z przepisu art. 636 kpk wynika zasada obciążenia osób skazanych kosztami sądowymi, zaś odstępstwo od niej winno mieć wyjątkowy charakter, uwarunkowany istnieniem przesłanek z art. 624 § 1 kpk (wyrok SA we Wrocławiu z 18.06.2019 r., II AKa 92/19, LEX nr 2718331). W stosunku do osoby oskarżonego takich przesłanek Sąd Okręgowy nie dostrzegł.

Z tych względów na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 8 ustawy z dnia
23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 123) i § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 663) zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 220 zł (opłata w kwocie 200 zł i kwota 20 zł za ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism w postępowaniu odwoławczym).

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana