Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Siedlcach

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 września 2019 r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący	Sędzia SSO Jacek Witkowski
Protokolant	sekr. sądowy Monika Świątek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2019 r. w S.

odwołania M. P.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

z dnia 15 marca 2019 r. Nr (...)

w sprawie M. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

o prawo do renty socjalnej

I.  zmienia zaskarżoną decyzję i ustala M. P. prawo do renty socjalnej od dnia 01 lutego 2019 roku do dnia 31 maja 2021 roku;

II.  zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. na rzecz M. P. kwotę 180,00 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE

Decyzją z 15 marca 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił M. P. przyznania prawa do renty socjalnej wskazując, że komisja lekarska ZUS nie stwierdziła u niego całkowitej niezdolności do pracy. W związku z powyższym nie został spełniony warunek określony w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2018r. poz. 1340).

Odwołanie od w/w decyzji złożył M. P. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, iż nie nastąpiła poprawa stanu jego zdrowia.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Ubezpieczony M. P. ur. (...), w okresie od 1 grudnia 2015r. do 31 stycznia 2019r. uprawniony był do renty socjalnej (decyzja k.10 akt rentowych). W dniu 27 grudnia 2018r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o prawo do renty socjalnej na dalszy okres.

W toku postepowania orzeczniczego komisja lekarska ZUS stwierdziła u niego: przebyty w dniu 2 maja 2015r. uraz wielomiejscowy z pozostałym porażeniem prawego splotu ramiennego. W ocenie komisji lekarskiej ZUS dysfunkcja układu ruchu i nerwowego narusza sprawność organizmu ubezpieczonego w stopniu umiarkowanym. Zdaniem komisji lekarskiej ZUS nie ma podstaw do orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy. Orzeczenie wydane w dniu 11 marca 2019r. stanowiło podstawę do wydania zaskarżonej decyzji z dnia 15 marca 2019r. odmawiającej ubezpieczonemu prawa do renty socjalnej ( orzeczenie komisji lekarskiej ZUS k.21 akt rentowych).

W toku postępowania rozpoznawczego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza ortopedy-traumatologa. Biegły rozpoznał u ubezpieczonego pourazową niesprawność znacznego stopnia i niewydolność prawej kończyny górnej. W ocenie biegłego ortopedy niesprawność ta powstała w dniu 2 maja 2015r. podczas wypadku komunikacyjnego w następstwie którego M. P. doznał wieloodłamowego złamania łopatki prawej ze znacznym przemieszczeniem wyrostka barkowego i rozerwaniem więzozrostu barkowo-obojczykowego, a także innych urazów. Zdaniem biegłego, skutki urazu pomimo przebytego leczenia rehabilitacyjnego w dalszym ciągu powodują całkowitą niezdolność do pracy ubezpieczonego, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 maja 2021r. (opinia biegłego k.178 akt sprawy).

Analizując przedmiotową opinię biegłego, Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez osobę specjalizującą się w zakresie schorzeń ubezpieczonego. Ponadto, sporządzenie opinii zostało poprzedzone analizą dokumentacji lekarskiej wnioskodawcy i jego badaniem. Zdaniem Sądu, opinia jest spójna i logiczna oraz należycie uzasadniona.

Do opinii tej zastrzeżenia złożył organ rentowy, który wnosił o powołanie innego biegłego z zakresu wymienionej specjalności. Organ rentowy kwestionował opinię biegłego w zakresie oceny stopnia niezdolności do pracy. Zdaniem organu rentowego dysfunkcja prawej kończyny górnej nieuniemożliwiona wykonywania pracy zarobkowej przez ubezpieczonego na stanowisku przystosowanym (k.187-188 akt sprawy).

Na rozprawie ubezpieczony wyjaśnił, że obecnie uczy się w Szkole Policealnej na kierunku technik bhp. Przed wypadkiem drogowym był uczniem (...) Szkoły Zawodowej o profilu mechanik samochodowy, jednakże skutki wypadku w postaci urazu ręki uniemożliwiły mu ukończenie tej szkoły.

Sąd oddalił wniosek dowodowy organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii innego lekarza ortopedy -traumatologa. Zdaniem Sądu zastrzeżenia organu rentowego stanowią jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami biegłego. Biegły wskazał, że skutki urazu prawej kończyny górnej utrzymują się pomimo przebytej rehabilitacji. Sąd nie podzielił argumentacji organu rentowego, że ubezpieczony mogłyby podjąć zatrudnienie na stanowisku przystosowanym. Stwierdzić należy, że ocena stopnia niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018r. poz. 1270) powinna być dokonywana w odniesieniu do tzw. „normalnych warunków zatrudnienia”, a nie do kategorii pracy w warunkach specjalnych (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 października II UK 106/09). Dlatego Sąd uznał argumentację organu rentowego za niezasadną.

Reasumując Sąd przyjął, że ubezpieczony jest w dalszym ciągu całkowicie okresowo niezdolny do pracy do 31 maja 2021r.

W związku z tym ubezpieczony spełnił wszystkie przesłani do przyznania mu prawa do renty socjalnej na dalszy okres.

Mając na względzie powyższe Sad na podstawie art. 477 ¹⁴ orzekł jak w sentencji wyroku.

Jednocześnie na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018r. poz. 265) Sąd zasądził na rzecz ubezpieczonego kwotę 180 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.